Dyrektywa unijna w sprawie gwarancji

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które muszą być zaspokojone przez całe produkty, które są dane do skorzystania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z zasadą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, realizowanych w jednych krajach członkowskich organizowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie mogą stanowić różne z przepisami dyrektywny, ani nie może dochodzić do zaostrzenia wymagań wymuszonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została wprowadzona w utrzymanie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, które jest połączone z zastosowaniem dowolnego wyniku w zakresach, w jakich może trwać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy konkretny produkt podlega ocenie zgody z racjami atex także za dostosowanie danego artykułu do tych reguł. Atest atex jest chciany w sukcesu produktów, które znajdują się w strefie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem jest owo dziedzinę, gdzie uprawia się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w zintegrowaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do szkoły takich substancji określa się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią zatem istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu realizuje w przypadku, jak duża porcja energii wychodząca z efektywnego źródła zapłonu dociera do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru dociera do wybuchu, który decyduje ogromne ryzyko dla bycia oraz zdrowia ludzkiego.